Carl, Natalie en Jos bereiken ‘paradijs’ na extreme prestatie

Wat doe je als een volledige triatlon niet zwaar genoeg is? Dan doe je mee aan de StoneBrixiaMan, zoals Carl Huygen, Natalie Franken en Jos Willems vorig weekend. Met een duwtje in de rug van hun buddies die hen letterlijk en figuurlijk naar de top begeleidden: Gert Mannaerts, Eva Vanbrabant en Erwin Geboers. Hoezo, triatlon een individuele sport?

Ingrediënten voor deze extreem zware (maar ook extreem mooie) triatlon in en rond het Italianse Ponte di Legno: 3,8 km zwemmen in het pikkedonker om 4u (!) ’s morgens, 175 km fietsen met 4.700 hoogtemeters (met o.a. de beklimming van de gevreesde Mortirolo en Gavia) en als toetje nog een marathon (een combinatie van lopen en bergwandelen/klimmen) met nog eens 2.350 hoogtemeters met finish op de Passo Paradisio.

Slechts 7 vrouwen en 121 mannen durfden de uitdaging aan om het ‘paradijs’ te bereiken. Onze drie LT’ers toonden niet alleen het lef, ze haalden ook allemaal de finish én leverden stuk voor stuk topprestaties af. Carl finishte als 11e in 15u24:17 (ondanks een lekke band en enkele parcoursdwalingen), Natalie als 2e vrouw in 16u35:32 en Jos (voor wie dit nota bene de eerste volledige triatlon was) als 30e in 17u27:10.

Reactie van Natalie: “Geweldig dat iedereen het heeft gehaald en dat we het konden delen met onze buddies en rest van de support! Dit was één van de mooiste wedstrijden die we al gedaan hebben en zeker ook de zwaarste. De organisatie speelt in op de emotie en op het avontuur! “It’s not a race it’s a journey, and you never know how strong you are, until being strong is your only choice…” Filosofisch… 💛


Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .